بطورى كه مىتوان گفت : بيش از حد تواتر مىباشد . و با اندك دقتى مىتوان به واقعيت قاعده اى كه در عنوان اين مبحث آورديم اعتقاد نمود . به اضافهء آيات و روايات بسيار فراوان كه در اثبات قاعدهء مزبور آورديم ، مشاهدات و تجارب مستمر در امتداد تاريخ ، شاهد گوياى ثبوت همين قاعده است كه در همهء ادبيات جوامع بشرى مورد استناد است . مشاهدات و تجارب مستمر چنين مىرساند كه - اين جهان كوه است و فعل ما ندا سوى ما آيد نداها را صدا مولوى از تير آه مظلوم ظالم امان نيابد پيش از نشانه خيزد از دل فغان كمان را صائب تبريزى آه دل مظلوم به سوهان ماند گر خود نبرد برنده را تيز كند صائب تبريزى سيل بر خانهء من روى چرا مىآرد من كه بيوقت در خانهء كس را نزدم صائب تبريزى سنگ بر شيشهء دلهاى پريشان نزدم ايمن از سنگ مكافات بود شيشهء ما صائب تبريزى درخت دوستى بنشان كه كام دل ببار آرد نهال دشمنى بركن كه رنج بىشمار آرد حافظ عيسى برهى ديد يكى كشته فتاده حيران شد و بگرفت بدندان سرانگشت گفتا تو كه را كشتى تا كشته شدى زار تا باز كجا كشته شود آنكه ترا كشت انگشت مكن رنجه به در كوفتن كس تا كس نكند رنجه به در كوفتنت مشت منسوب به ناصر خسرو